Ontwerpuitdagingen

De inschrijving is gesloten en de volgende studenten zijn geselecteerd en zullen tot eind oktober aan de slag gaan met hun persoonlijke ontwerpuitdaging.


Prullenbak

prullenbak

Elektrische motor

electrische motor

Gasaansteker

gasaansteker

Hergebruik stoffen

schoudervulling

Rugtas

rugzak

Modulaire schoen

3D printer

3d printer

Trolley

trolley

Oordopjes

oordoppen


Willemien Aalbers

www.circulardesignchallenge.nl/aalbers

prullenbak Prullenbakken voor in kleine ruimten, zoals in badkamers en toiletruimten. Focus is op zowel de productie en het design van de prullenbakken zelf, waarnaast de focus ligt op het bevorderen van gedragsverandering, stimulatie van afvalscheiding.

Ik wil mij graag richten op:

  • Het design zelf: betreffende materialisatie, productie, hoe produceerbaar / uit
    elkaar te halen, passend binnen het circulair gedachtengoed.
  • Het aanpassen van de functionaliteit, gericht op gedragsverandering, namelijk
    het scheiden van afval.
  • Zoeken naar een passend businessmodel en onderzoek naar adaptatie in de
    markt.
  • E.e.a. wil ik gaan aanpakken o.a. via materiaal onderzoek, gebruikersonderzoek en
    marktonderzoek en verder onderzoek naar circulair design.

Conrado Machado Bergemann de Aguiar

www.circulardesignchallenge.nl/aguiar

electrische motor Mijn ontwerpuitdaging is om een serie van modulaire slimme motoren te ontwerpen die gemakkelijk in elkaar passen om zelf gemakkelijk elektrische motoren te maken voor persoonlijke gebruik, kleine bedrijven of het  of het oplossen van unieke problemen.

Hiervoor zou verder onderzoek willen doen naar de verscheidenheid van motoren, mechanische
onderdelen, en een lijst van mogelijke producten die hiervoor geschikt zijn. Het doel van deze serie is om het bouwen van gemotoriseerde machines te vereenvoudigen zonder enige voorkennis van elektrische draden, machines of programmeren. Dit zorgt ervoor dat je gemakkelijk heel specifieke motoren zelf kunt maken.


Merlijn Boer

www.circulardesignchallenge.nl/boer

gasaansteker Gasaanstekers worden hoofdzakelijk gebruikt voor het aansteken van rookwaar en kaarsen. Iedereen heeft ze wel ergens thuis in een laatje liggen. Als het gas op is wordt het product dat uit meerdere materialen bestaat weggegooid bij het restafval of de aansteker belandt op straat en in de natuur. Zo zorgt het product voor zwerfafval dat niet vergaat en door dieren als voedsel kan worden gezien.

Hervulbare aanstekers bestaan en zijn te koop. Toch gebruikt een merendeel van de consumenten deze niet. Zelfs hervulbare gasaanstekers worden weinig bijgevuld nadat het gas op is. Misschien komt dit door de extra handeling of door de lage prijs van een nieuwe aansteker.

De uitdaging voor mij is om te kijken wat ik op in deze markt kan veranderen. Is er een andere aansteker nodig met minder onderdelen en onderhoud. Of is er een service voor het inleveren en hervullen van het product nodig. Uiteindelijk is wat de mensen gebruiken een manier om dingen aan te steken en misschien is er wel een betere optie dan een gasaansteker mogelijk. Of hier kansen liggen wil ik onderzoeken.Het doel voor mij is minder afval te creëren en geen materialen verloren te laten gaan.


Marjanne Ymker-Hendrikse

www.circulardesignchallenge.nl/hendrikse

schoudervulling Het gekozen product is een binnenvoeringstoffen wat wordt toegepast op een pakjas. Dit zijn stoffen die ervoor zorgen dat een pakjas in model blijft en worden vernaaid tussen de zichtbare voering en de buitenkant. Daarnaast is het model van pakjasjes afhankelijk van mode, voor bedrijven als Zara is het nutteloos goede materialen in het jasje te stoppen, als het jasje na twee jaar toch afgedankt wordt.

Aan de andere kant zijn de mogelijkheden voor textiel zijn de mogelijkheden heel groot, door bijvoorbeeld: hergebruik, mechanisch recyclen en chemisch recyclen. Maar het recyclen kan alleen van stoffen die dezelfde vezels bevatten. Dus wat kan je met pakjasjes die na twee seizoenen zijn afgedankt, waar minstens vijf verschillende soorten vezels in zit?

Mijn doel is om een stof die uit meerdere vezels bestaat, te kunnen recyclen. Hiervoor zijn ten minste twee oplossingsrichtingen mogelijk:

  • recycle proces ontwikkelen;
  • stof ontwikkelen.

Vanda Kovacs

www.circulardesignchallenge.nl/kovacs

rugzak De (studenten)rugzakfabrikanten die ik ken, bestaan volgens het klassieke ‘lineaire economie’ model. Ze halen de grondstoffen, produceren onderdelen, assembleren producten, en distribueren dit aan de detailhandel. Vervolgens houden ze hun handen ervan af en dragen het grootste deel van de verantwoordelijkheid voor het afvalprobleem over naar de eigenaar.

Als ontwerper geloof ik niet in het ‘out-of-fashion’ model, maar laten we eerlijk zijn! Het kopen van een rugzak onder het label van ‘mode-accessoire’ is voor de meeste twintigers niet een levenslange verbintenis. Bovendien, zonder motivatie (in de meeste gevallen is het geld) en / of de bestemming van milieuvriendelijk, is de kans klein dat de rugzak zal worden teruggestuurd naar de productent. Volgens de levenscyclus analyse van Cassandra Michel, minder dan 10% van de mensen recyclen hun rugtas en meer dan 20% gooit het gewoon weg. Maar het grootste deel van het ‘end-of-life’ scenario is hergebruik; 28% geven het weg en 36% wordt gedoneerd. Interessant! Is dit berouw, omdat dit een gemakkelijke manier om met het afvalprobleem om te gaan of is het met opzet om andere mensen te helpen? Ik zou graag willen geloven dat de mens inherent het gebrek van de noodzaak en de schuld van verspilling van middelen begrijpt en dat men kan leren hier beter mee om te gaan door het tonen van alternatieven zodat het mogelijk is om te veranderen van lineair naar circulaire economie.

Mijn doel met dit project is niet alleen om rugzak herontwerpen, maar ook te kijken naar de mogelijkheid om het gedachtegoed hiervan over te dragen.


Ben Muntinga

www.circulardesignchallenge.nl/muntinga

Mijn ontwerpuitdaging is om een modulaire schoen te ontwikkelen die past binnen het begrip circulaire economie. De modules moeten niet alleen zo goed mogelijk recyclebaar zijn, maar ook gemakkelijk
ontkoppeld kunnen worden en voldoende stevigheid bieden tijdens het lopen. Daarnaast moeten de modules de mogelijkheid geven tot customization. Mijn focus zal liggen op het samenstellen van
de modules en de uitwerking van het business model.In de ontwerpfase zal ik kijken naar de verschillende aspecten van het business model. Is het bijvoorbeeld mogelijk de modules open source vrij te geven, zodat ook andere ontwikkelaars kunnen ontwerpen voor de schoen? Daarna wil ik mij focussen op de modules. Hoe kunnen die voldoen aan de eerder gestelde eisen? Welke materialen zouden geschikt kunnen zijn? Hoe zou dit verder uitgebreid kunnen worden?

Mariet Sauerwein

www.circulardesignchallenge.nl/sauerwein

3d printer Ik zou graag de desktop 3D printer (bijv. Ultimaker) in een circulaire context plaatsen. Hoewel de 3D printer zeer geschikt is voor een circulaire economie, is dit niet de focus van fabrikanten en gebruikers. Vele aspecten sluiten aan, zoals onderdelen printen voor je eigen printer, maar dit zou beter onderzocht en onder de aandacht gebracht kunnen worden. Met name elektronica is een vervuilend onderdeel van de printer en verdient extra aandacht. Ook materiaal van mislukte prints of afgedankte producten zou meegenomen kunnen worden. De 3D printer zorgt er namelijk voor dat er heel makkelijk objecten geprint kunnen worden, wat ook kan leiden tot meer afval.

Ik zou graag willen onderzoeken in hoeverre de huidige desktop 3D printer past in een circulaire economie. Vervolgens wil ik een desktop 3D printer ontwerpen vanuit een circulair business model. Vele aspecten van de huidige 3D printers passen al in het plaatje van de circulaire economie, maar dit lijkt meer toeval dan het doel. Ik zou het daarom als doel willen stellen, vanuit het idee dat in de toekomst de 3D printer wel eens naast de inkjetprinter zou kunnen staan in vele huishoudens.


Michael Soenthorn Speek

www.circulardesignchallenge.nl/speek

trolley Elk weekend maak ik de reis met het openbaar vervoer van Den Haag naar Almere. Hierbij gaat de trolley altijd mee en legt het dus elke week meerdere keren de weg naar metro, trein, bus en huis af. Vier weken geleden heeft een van de twee wieltjes het begeven. Met veel moeite is het toen gelukt om beide wielen te vervangen door skeelerwieltjes die ik niet meer gebruikte. Echter werkt het systeem nu niet optimaal doordat de wieltjes licht aanlopen. Ik realiseerde me toen dat het vervangen van de wieltjes makkelijker moet kunnen en dat de trolley achteraf net zo goed zou moeten werken.

Ik wil een lijn van modulaire trolleys ontwerpen waarbij de meest kritieke onderdelen makkelijk te vervangen zijn waardoor de levensduur van de trolley aanzienlijk wordt verlengd. Daarnaast wil ik standaard onderdelen ontwerpen die passen op verschillende koffers.


Malou Tromp

www.circulardesignchallenge.nl/tromp

oordoppen Op het moment is het voor de meeste gebruikers vanzelfsprekend dat hun oordopjes binnen 2 jaar na aankoop kapot gaan. De meeste mensen gebruiken hun oortjes vaak dagelijks en voorwerpen die veel gebruikt worden gaan nou eenmaal eerder kapot.

Veel oortjes zijn ook kwetsbaar, wat hun levensduur niet bevorderd. Als het product kapot is gooit de gebruiker deze in de restafval bak. Doordat de oortjes uit verschillende materialen bestaan, die niet makkelijk te scheiden zijn, is het product niet recyclebaar en zal het waarschijnlijk in een verbrandingsoven terecht komen.

Mijn doel is om de in-ear oordopjes minder schadelijk voor het milieu te maken. Voor de consument is het heel gewoon om oortjes weg te gooien als ze kapot zijn, dus wil ik nu gaan kijken of dit ook op een verantwoorde manier kan gebeuren. Ik hoop met een herontwerp consumenten anders naar dit product te laten kijken en in te laten zien dat zelf kleine producten als oordopjes al een verschil kunnen maken. Tijdens het proces zal ik naar het product, de mogelijke diensten en het business model kijken.